Het onvermogen van Dilan Yesilgöz om gewoon ongelijk te bekennen en excuses aan te bieden.
Gelezen: ingezonden brief NRC, 5 juli 2025
Er is genoeg gezegd over het onterecht wegzetten van zanger Douwe Bob als antisemiet door de VVD-partijleider met gebrek aan intellect, Dilan Yesilgöz. Te leren: biedt je excuses aan.
Douwe Bob had zijn optreden op een Joods voetbaltoernooi in Amsterdam op het laatste moment afgeblazen vanwege “een zionistische poster en pamfletten”. De VVD-leider beschuldigde hem en bleek niet in staat haar ongelijk volmondig toe te geven.
Lokien van Nunen uit Eindhoven, specialist in RadboudUMC, stuurde naar NRC de volgende mening die precies past op Ongelijkbekennen.nl:
“Het is zeldzaam geworden dat een prominent politicus gewoon zegt: het spijt me. Niet met slagen om de arm of mitsen en maren, maar een oprechte erkenning van een inschattingsfout.
Het weigeren van Dilan Yesilgöz om echte excuses aan te bieden aan Douwe Bob voor haar tweet waarin ze hem associeerde met antisemitisme, is hiervan het zoveelste voorbeeld. Terwijl de samenleving behoefte heeft aan integer leiderschap, lijken politici vooral bang om gezichtsverlies te lijden met mogelijke bijbehorende consequenties.
Dat een prominent politicus geen verantwoordelijkheid wil nemen voor een overhaaste of onzorgvuldige uitspraak leidt tot verdere verharding van het publieke debat en daling van vertrouwen in leiderschap. Het alternatief, erkennen dat iemand onterecht beschadigd is, gebeurt zelden. In plaats daarvan wordt verwezen naar context en verkeerde interpretatie.
Opvallend is dat in de medische wereld in de afgelopen 20 jaar juist het tegenovergestelde gebeurt. Artsen worden opgeleid om fouten toe te geven, inclusief oprechte excuses. Niet omdat ze minder verantwoordelijkheid dragen, maar omdat transparantie het vertrouwen juist versterkt. Onderzoek laat zien dat openheid juist leidt tot herstel van vertrouwen. Het erkennen van een misstap blijkt krachtiger dan het blijven verdedigen ervan.
Politici zouden hier een voorbeeld aan kunnen nemen. Een welgemeende ‘sorry’ is geen nederlaag, maar juist een teken van bestuurlijke integriteit. In deze tijden van polarisatie zouden politici moeten opstaan die de reflex dat excuses zwakte impliceren vergeten. Want in veel gevallen is precies het tegenovergestelde waar.”
