De enige columnist die standaard eigen fouten onderzoekt is Marike Stellinga van NRC. Afgelopen jaar schreef ze vaak dat de overheid veel werk te verrichten heeft, maar ook dat die overheid kleinen moet blijven en de markt de ruimte moet geven.
Gelezen: NRC 3 juli 2026
Het principe:
“Elk jaar voor de zomer stel ik mezelf de vraag: waar zat ik fout? Heb ik een standpunt ingenomen dat ik bij nader inzien wil verlaten? Taalkundige Wim Daniëls bedacht er een prachtig woord voor: stondpunt.
Met dat ritueel probeer ik tegen de confirmation bias in mijn eigen brein te strijden: de menselijke neiging om informatie te negeren die in tegenspraak is met onze overtuigingen. Om te ontdekken dat er kleppen op je ogen zitten moet je actief op zoek naar andere gezichtspunten. En je met open geest afvragen: zit hier wat in? Want oogkleppen en goede journalistiek gaan niet samen.”
Dit keer: steeds pleiten voor een krachtiger overheid, afgewisseld met columns dat de overheid meer aan de markt moet overlaten. Het compromis is duidelijk: de overheid moet krachtiger optreden, ballast van regels schrappen en kan dat doen zonder te groeien in omvang:
“Dat vraagt niet per se om een grotere overheid, wel om een kabinet dat die strijd beslecht en krachtig intervenieert door de maatschappelijke kosten die bedrijven veroorzaken bij ze in rekening te brengen.”