door Peter Olsthoorn | aug 20, 2026 | Media, Uncategorized
Pleit voor het toegeven van fouten en voor vergevingsgezindheid van de omstanders. De zelfdoding van Jason Arday, de jongste zwarte hoogleraar aan de Universiteit van Cambridge, na betrapt te zijn op vele leugens en bedrog, dient als voorbeeld.
Gelezen: Column Roos Schlikker, Trouw, 20 augustus 2026
“We leven in een tijd vol kritische blikken. In kranten, op tv, sociale media. Het koor van oordeel staat continu klaar om woedend de schuld van een ander te bezingen. En ja, er zijn levenskeuzes waar geen vergoelijking voor te bedenken is.
Maar als bloeddorst in de plaats komt van vergevingsgezindheid, durft geen hond meer zijn schaamte af te leggen. Dan kunnen we niet leren van fouten die anderen maken. Of wijzelf. Morele superioriteit mag wellicht lekker voelen, maar moet nooit die ene zin overstemmen. We all fuck up.”
door Peter Olsthoorn | aug 18, 2026 | Media, Politiek
Volkskrant-redacteur verwerpt mening *) van Volkskrant-columnist. Ambtenaren hebben niet de taak om in verzet te komen tegen onwelgevallige maatregelen binnen de wet.
Gelezen: Tweet Maarten Keulemans, 17 augustus 2026
Deze website loopt voor geen meter, omdat zo weinig mensen hun ongelijk durven bekennen. Nu maakt Maarten Keulemans een fraaie uitzondering met het rechtzetten van deze tweet:
“Hmm, na wat discussie ben ik dit toch echt anders gaan zien. Openlijk activistische ambtenaren? Doe maar niet. Geeft ruis, ondermijnt vertrouwen in democratie. Ambtenaren kunnen toch ook best áchter de schermen hun punt maken? (h/t @AylinBilic)”
Het ging om de column van Sheila Sitalsing van 15 augustus 2026 in de Volkskrant, onder de kop “Activistische’ ambtenaren die ook ‘njet’ durven verkopen aan ministers, godzijdank en eindelijk.”
Tekst: “Deze week waren het vier rijks-, provincie- en gemeenteambtenaren die in Het Financieele Dagblad stonden te betogen dat volksgezondheid, watervoorziening en veiligheid ernstig in gevaar komen door klimaatverandering. Dat ze erbij staan en ernaar kijken. Dat de Spaanse en Britse regeringen onlangs klimaatverandering uitriepen tot een ‘bedreiging voor de nationale veiligheid’ en ‘onze manier van leven’. Dat het zou passen als ook de Nederlandse regering van een noodtoestand zou spreken…
Ambtenaren staan elke donderdag bij het ministerie van Buitenlandse Zaken te demonstreren vóór de internationale rechtsorde. Ambtenaren proberen verwoed grondrechtschendingen in het asielbeleid recht te breien. Ambtenaren doen grootse pogingen een klimaatramp af te wenden. Loyaler kun je niet zijn, als ambtenaar.”
Nog wat (juiste) commentaren: “Los van de vraag of je “activist” bent: als ambtenaar werk je voor de gemeenschap in het frame van de democratische rechtsstaat. Dat betekent dat je de gekozen bewindspersoon dient omdat die gekozen is. En wat het gemeenschapsbelang is wordt niet door jou bepaald.” Op een misvatting van Roos Vonk.
Van Philip Dröge: ”Hetzelfde heb ik met activistische journalisten. Het vak is al moeilijk genoeg zonder dat je ook nog op de barricades moet. En je zet het vertrouwen van je lezers op het spel.”
*) Hier stond oorspronkelijk “desinformerende mening”. Zonder nadere uitleg komt dat niet goed over, of kan zelfs als tegenstelling klinken. Ook met meningen kun mensen verkeerd informeren als de redenering onjuist is, vind ik.
door Peter Olsthoorn | aug 8, 2026 | Media, Politiek
De enige columnist die standaard eigen fouten onderzoekt is Marike Stellinga van NRC. Afgelopen jaar schreef ze vaak dat de overheid veel werk te verrichten heeft, maar ook dat die overheid kleinen moet blijven en de markt de ruimte moet geven.
Gelezen: NRC 3 juli 2026
Het principe:
“Elk jaar voor de zomer stel ik mezelf de vraag: waar zat ik fout? Heb ik een standpunt ingenomen dat ik bij nader inzien wil verlaten? Taalkundige Wim Daniëls bedacht er een prachtig woord voor: stondpunt.
Met dat ritueel probeer ik tegen de confirmation bias in mijn eigen brein te strijden: de menselijke neiging om informatie te negeren die in tegenspraak is met onze overtuigingen. Om te ontdekken dat er kleppen op je ogen zitten moet je actief op zoek naar andere gezichtspunten. En je met open geest afvragen: zit hier wat in? Want oogkleppen en goede journalistiek gaan niet samen.”
Dit keer: steeds pleiten voor een krachtiger overheid, afgewisseld met columns dat de overheid meer aan de markt moet overlaten. Het compromis is duidelijk: de overheid moet krachtiger optreden, ballast van regels schrappen en kan dat doen zonder te groeien in omvang:
“Dat vraagt niet per se om een grotere overheid, wel om een kabinet dat die strijd beslecht en krachtig intervenieert door de maatschappelijke kosten die bedrijven veroorzaken bij ze in rekening te brengen.”
door Peter Olsthoorn | mei 11, 2026 | Media, Politiek
Columnist corrigeert collega van Trouw, die ook zijn chef is maar geen invloed heeft op de inhoud van zijn bijdragen. Onenigheid op grond van zinnige argumenten binnen één titel is meer dan welkom voor de lezers. Ephimenco is het rechtse buitenbeentje bij het links-christelijke Trouw.
Gelezen: column Leonie Breedbaart 5 mei 2026
“In een eerdere versie van deze column stond dat premier Jetten van ’tuig’ zou hebben gesproken. Hij noemde de verdachten echter ‘een paar schoften’ en de bekladding een ‘idiote en volstrekt onacceptabele actie’.”
Voor het oordeel maakte dat niet uit: “De reacties op het bekladden van ons Nationaal Monument op de Dam hebben me verbaasd. Zelfs de anders vrij genuanceerde Rob Jetten sprak meteen van ‘een paar schoften’, alsof hij Geert Wilders wilde nadoen. Alom werd ook gesproken van een ‘laffe daad’. Daar kwamen dan nog reacties bij zoals die van collega Ephimenco, die sprak van ‘activofascisme’.
Maar wat gebeurde er nou precies? Er werden geen mensen opgeblazen, niemand dreigde met geweld, er stonden geen hakenkruisen op het monument gespoten, alleen het woord ‘genocide’. De activisten mogen dwaallichten zijn die overal de hand van de Israël-lobby ontwaren, maar wat we zagen was niet veel meer dan rode verf. En verder wilden twee activisten nog een bordje omhoog houden met de tekst: ‘Nooit meer is nu’.”
Een paar dagen later bood ze excuses aan: “Welgemeende excuses aan de lezers. En ook aan Rob Jetten.”
Leonie Breebaart is redacteur van Trouw en schrijft twee keer per week een column. Deze rechtzetting werd afgedwongen door haar collega-columnsie van Trouw, Sylvain Ephimenco.
Hij schreef in zijn column van 8 mei 2026:
“Vanzelfsprekend was ik nogal geschokt toen ik bij collega Breebaart op pagina 2 las (woensdag, ‘Het woord ‘tuig’ is te snel gebruikt’) dat de premier onbehoorlijke taal gebruikte om de bekladders van het Nationaal Monument te kwalificeren: ‘Zelfs de anders vrij genuanceerde Rob Jetten sprak meteen van ‘tuig’, alsof hij Geert Wilders wilde nadoen’. Een partijleider kan zich verbale excessen veroorloven, maar een minister-president moet zijn uitingen niet tot straatniveau verlagen.
Wel vreemd, want ik dacht al die politieke reacties in een paragraaf te hebben gevangen (mijn dinsdagcolumn), maar kwam dat ‘tuig’ van Jetten toen niet tegen. Wel bij PVV-leider Wilders. Benieuwd naar de omstandigheid waarin de premier zich had laten gaan met ‘tuig’, stelde ik de vraag aan de voorlichters van de premier bij het ministerie van Algemene Zaken. Het antwoord kwam vrij snel: ‘Voor zover wij kunnen nagaan, heeft de minister-president de door u aangehaalde kwalificatie niet gebezigd’.”
door Peter Olsthoorn | jan 24, 2026 | Media, Politiek
Gelezen: Column Rosanne Hertzberger in NRC 22 januari 2026
Op 8 januari 2026 publiceerde NRC haar column onder de kop “Nederland zal als allerlaatste afscheid nemen van de oude wereld”. Daarin: “Zijn opvolgers bij VVD, D66 en CDA zitten al klaar aan de formatietafel om die lange Nederlandse pragmatische traditie van ruggengraatloosheid voort te zetten.”
Ik gaf daarop als commentaar op LinkedIn: “Zo spreekt ze van “lange Nederlandse pragmatische traditie van ruggengraatloosheid”. Waar was haar ruggengraat toen ze ging meedoen in de regering-Wilders? Iets met splinter en balk?”
In haar column van 22 januari on derde kop “NSC en de staatsrechtelijke modderpoel” gaat Hertzberger daar (impliciet) op in. Ze bekent, nog wat omfloerst, dat ze fout zat en inderdaad gebrek aan ruggengraat toonde, met name met de wetgeving over strafbaarstelling van illegaliteit:
“Daar was ik zelf mede voor verantwoordelijk. Als Kamerlid voor Nieuw Sociaal Contract heb ik ook ingestemd met het kabinet-Schoof. NSC was tegen de strafbaarstelling illegaliteit en zo stond het ook in het Hoofdlijnenakkoord. Maar dat bleken slechts woordjes.
Ondertussen kwamen dankzij ons partijen en bewindspersonen aan de macht met een ronduit gevaarlijke ideologie. NSC probeerde dat met teksten als die in de rechtsstatelijke basislijn te beteugelen. Maar het was roekeloos. Het probleem zat in de geest, niet in de letter.”
Ze stapte uit de fractie, keerde terug, probeert wat goed te parten, maar onder de streep: “Hoe kon dat gebeuren? Hoe kon een partij met ogenschijnlijke nobele doelen en goede mensen zo mislukken?”
NSC, goede mensen…
door Peter Olsthoorn | dec 22, 2025 | Media, Uncategorized
Het zegt iets over corrumperende macht van een redactie: terechtgewezen worden en schaamteloos alsnog je gelijk proberen te halen. De hoofdredactie probeert te redden wat er te redden valt.
Gelezen: Netkwesties, 21 december 2025
De Volkskrant wordt berispt voor anonieme beschuldigingen aan het adres van Birgit Donker, de voormalige directeur van het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam, zo blijkt uit een Oordeel Raad voor de Journalistiek van 16 december.
Redacteur Michiel Kruijt beschreef Donkers leiderschap in de termen “’giftige werkomgeving…angstcultuur…onveilige werksfeer…schrikbewind…toxisch management…narcistisch”, op grond van voornamelijk anonieme bronnen.
Het leunen op anonieme bronnen gebeurt veelal te eenvoudig. Lafheid en onterecht angst liggen eraan ten grondslag. Zodra mensen de toezegging hebben dat ze anoniem kunnen beschuldigen, gebruiken ze veel gemakkelijker krachtige termen.
De Raad voor de Journalistiek, samengevat: “De berichtgeving ten aanzien van die diskwalificaties is niet-controleerbaar en tendentieus.” De hoofdredactie van de Volkskrant, , adjunct-hoofdredacteur Anniek Kranenberg, heeft bepaald moeite met ongelijk bekennen. Eerst in de Volkskrant 19 van december 2025 (papier, online niet terug te vinden!): “De hoofdredactie onderschrijft dat de verantwoording uitgebreider had gemoeten…”
Echter, vervolgd met “…en voegt daarom op dit punt graag het volgende toe: deze bronnen willen niet alleen anoniem blijven omdat zij vrezen voor hun carrière, maar ook voor een zogeheten ‘klokkenluidersstigma’ (angst voor sociale uitsluiting, omdat iemand die zijn mond opendoet wordt gezien als ‘verklikker’). Het wereldje van fotomusea in Nederland is klein; iedereen kent elkaar. Het beschrijven van bepaalde kenmerken van een bron of situaties die een bron heeft meegemaakt, kan leiden tot identificatie van die bronnen. De hoofdredactie kent hun namen en heeft destijds bij elke bron afgewogen of anonimiteit gerechtvaardigd is.”
Zie verder het artikel op Netkwesties.
