‘Ik zei dat het tijdperk van hongersnoden misschien afloopt. Ik had ongelijk’
Honger wordt als wreed wapen ingezet, bijvoorbeeld door de regering-Netanyahu in Gaza.
Gelezen: opinie Alex de Waal, New York Times, 9 maart 2024
Alex de Waal is executive director of the World Peace Foundation at Tufts University.
“Bijna acht jaar geleden schreef ik een essay voor New York Times met de vraag of de wereld eindelijk het gevaar van grootschalige hongersnoden voorbij was. Mijn antwoord was dat dat heel goed mogelijk was.
Ik had het mis. Hongersnoden zijn terug.
Ik onderschatte de wrede vastberadenheid van sommige oorlogsleiders om hongersnood als wapen te gebruiken. En ik overschatte hoeveel ’s werelds grootste humanitaire donoren gaven om het voeden van de hongerigen in conflictgebieden, en om hun de nodige hulp te geven om de verwoesting te boven te komen als de gevechten eindelijk voorbij waren.
Sinds 2016, het jaar waarin ik dat optimistische standpunt innam, is de decennialange verbetering van de wereldvoedselvoorziening tot stilstand gekomen. Dat jaar schatten de Verenigde Naties dat 130 miljoen mensen noodhulp nodig hadden. Eind 2023 was dat aantal gestegen tot 363 miljoen, een toename van 180 procent. En hongersnood – die wereldwijd zo goed als verdwenen was – bedreigt nu weer een dozijn landen en gebieden.
Op de lijst van landen die het risico lopen op hongersnood staan nu Afghanistan, Syrië en Mali. Humanitaire waarnemers maken zich ook zorgen dat in Noord-Korea een hongersnood dreigt. En Gaza is natuurlijk op schokkende wijze naar voren geschoven op de lijst van plaatsen waar de Famine Review Committee, de onafhankelijke groep deskundigen die door humanitaire organisaties is bijeengeroepen om de ernst van de ergste voedselcrises te beoordelen, heeft gewaarschuwd dat er een risico is.
Ondanks de kritieke situatie in Gaza ligt het huidige epicentrum van de wereldwijde voedselcrisis 1.000 mijl naar het zuiden, in een cluster van landen bij de Rode Zee. Ongeveer 90 miljoen mensen hebben te kampen met ernstige honger in Ethiopië, Somalië, Zuid-Sudan, Sudan en Jemen. Deze landen hebben helaas hun eigen geschiedenis van ernstige voedseltekorten, maar de wereld heeft nog nooit meegemaakt dat al deze landen tegelijkertijd afstevenden op massale hongersnood.
Er zijn veel factoren die een voedselcrisis veroorzaken: mislukte oogsten, hoge voedselprijzen, werkloosheid. Maar de hongersnoden die nu ontstaan, zijn veroorzaakt door oorlog. Wereldwijd leeft ongeveer twee derde van de mensen die hongerlijden in oorlogs- of geweldsgebieden, zoals Soedan en Gaza, of probeert deze te ontvluchten.”
